W tym artykule przeczytasz między innymi o:
- patronie ulicy
- historii jego życia
Błogosławiony Bronisław Markiewicz – kapłan, pedagog i wychowawca młodzieży
Był księdzem, pedagogiem i założycielem Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła. Całe swoje życie poświęcił pracy z młodzieżą, szczególnie tą opuszczoną i zaniedbaną. Błogosławiony Bronisław Bonawentura Markiewicz pozostawił po sobie dzieło, które przetrwało jego śmierć i do dziś jest kontynuowane przez michalitów.
Od Pruchnika do kapłaństwa
Bronisław Bonawentura Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 roku w Pruchniku jako szóste z jedenastu dzieci Jana Markiewicza, burmistrza miasta, i Marianny Gryzieckiej.
Choć wychowywał się w katolickiej rodzinie, w młodości przeżył poważny kryzys wiary. Trwał on około półtora roku. Ostatecznie Markiewicz zdecydował się jednak na drogę kapłańską.
Młodość spędził w Przemyślu, gdzie ukończył gimnazjum, a następnie Wyższe Seminarium Duchowne. 15 września 1867 roku przyjął święcenia kapłańskie.
Początkowo pracował jako wikariusz w Harcie oraz przy przemyskiej katedrze. Później rozwijał swoją wiedzę, studiując pedagogikę, filozofię i historię na Uniwersytecie Lwowskim oraz Uniwersytecie Jagiellońskim.
Ksiądz, który chciał pomagać młodym
Markiewicz szybko dostrzegł, jak wielkiej pomocy potrzebują dzieci i młodzież znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej. Jako proboszcz w Gaci, a następnie w Błażowej, angażował się również w działalność społeczną i gospodarczą. W Błażowej przyczynił się m.in. do rozwoju przemysłu tkackiego.
W 1882 roku rozpoczął wykłady z teologii pastoralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu.
Przełomowym momentem jego życia był wyjazd do Włoch w 1885 roku. Tam poznał św. Jana Bosko, którego duchowość i sposób pracy z młodzieżą wywarły na nim ogromne wrażenie. W 1886 roku Markiewicz został salezjaninem.
Powrót do Polski i praca z potrzebującymi
Po powrocie do kraju w 1892 roku objął parafię w Miejscu Piastowym. To właśnie tam rozwinął działalność wychowawczą skierowaną przede wszystkim do młodzieży opuszczonej i zaniedbanej.
Tworzył zakłady wychowawcze i starał się zapewnić swoim podopiecznym nie tylko opiekę, ale także możliwość zdobycia wykształcenia i przygotowania do samodzielnego życia.
Jego działalność z czasem przybrała szerszą formę. W ramach Towarzystwa „Powściągliwość i Praca” zakładał kolejne placówki wychowawcze. Do 1907 roku powstały trzy takie ośrodki – w Miejscu Piastowym, Pawlikowicach oraz Skomorochach.
Początek michalitów
W 1897 roku ks. Markiewicz zwrócił się do biskupa przemyskiego oraz papieża z prośbą o zgodę na utworzenie nowego zgromadzenia zakonnego. Miało ono opierać swoją działalność na duchowości i statutach związanych ze św. Janem Bosko.
Markiewicz nie doczekał jednak formalnego zatwierdzenia zgromadzenia. Nastąpiło ono dopiero po jego śmierci – gałąź męska została zatwierdzona w 1921 roku, a żeńska w 1928 roku.
Tak rozpoczęła się historia Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła, którego członkowie znani są jako michalici.
„Powściągliwość i Praca”
Ważnym elementem działalności Markiewicza była również praca wydawnicza. W 1898 roku rozpoczął wydawanie miesięcznika „Powściągliwość i Praca”. Był także autorem i wydawcą licznych publikacji.
Napisał również dramat „Bój bezkrwawy”, w którym – według przekazów – zawarł wizję przyszłego papieża Polaka.
Za swoją działalność został w 1908 roku odznaczony przez cesarza Franciszka Józefa Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej z koroną.
Ks. Bronisław Markiewicz zmarł w Miejscu Piastowym w styczniu 1912 roku. Jego pogrzeb odbył się 1 lutego. W 1990 roku jego szczątki przeniesiono do miejscowego kościoła Matki Bożej Królowej Polski.
Beatyfikacja w Warszawie
Proces beatyfikacyjny ks. Markiewicza rozpoczął się w 1958 roku. W 1994 roku ogłoszono dekret o heroiczności jego cnót. Dziesięć lat później uznano cud dokonany za jego wstawiennictwem.
19 czerwca 2005 roku w Warszawie Bronisław Markiewicz został ogłoszony błogosławionym. Beatyfikacji dokonał w imieniu papieża Benedykta XVI prymas Polski Józef Glemp.
Dziś postać błogosławionego Bronisława Markiewicza pozostaje szczególnie związana z działalnością wychowawczą i pomocą młodym ludziom. Jego hasło „Powściągliwość i Praca” stało się nie tylko tytułem wydawanego przez niego czasopisma, ale również symbolem jego podejścia do życia, wychowania i służby drugiemu człowiekowi.

Napisz komentarz
Komentarze