• zasadach bezpiecznej jazdy na rowerze
• wakacjach na dwóch kółkach

Rower to dla wielu dzieci symbol wakacyjnej wolności. Codziennie setki młodych mieszkańców naszej dzielnicy korzystają z rowerów, odwiedzając place zabaw, parki czy spotykając się z rówieśnikami. Niestety, właśnie w okresie letnim dochodzi do największej liczby zdarzeń z udziałem niechronionych uczestników ruchu drogowego.

Dlatego warto przypomnieć najważniejsze zasady, które mogą uchronić najmłodszych przed niebezpieczeństwem.

Kask może uratować życie

Choć polskie przepisy nie nakładają obowiązku jazdy w kasku, specjaliści są zgodni – powinien on być podstawowym elementem wyposażenia każdego młodego rowerzysty. Dobrze dopasowany kask znacząco zmniejsza ryzyko poważnych urazów głowy podczas upadku.

Warto również zadbać o ochraniacze na łokcie i kolana, szczególnie u dzieci, które dopiero uczą się jazdy.

Sprawny rower to podstawa

Przed każdą wycieczką rodzice powinni poświęcić kilka minut na sprawdzenie stanu technicznego roweru. Należy zwrócić uwagę przede wszystkim na:

• sprawne hamulce,
• odpowiednio napompowane opony,
• działający dzwonek,
• oświetlenie i odblaski,
• właściwie ustawione siodełko i kierownicę.

Nawet krótka kontrola może zapobiec niebezpiecznej sytuacji na drodze.

Uczmy dzieci zasad ruchu drogowego

Dziecko powinno wiedzieć, że rower to nie zabawka, lecz pojazd. Warto przypominać najmłodszym o podstawowych zasadach:

• zatrzymywaniu się przed przejściem dla pieszych,
• rozglądaniu się przed wjazdem na jezdnię,
• sygnalizowaniu skrętu ręką,
• zachowaniu ostrożności na skrzyżowaniach,
• unikaniu korzystania z telefonu podczas jazdy.

Dobrym pomysłem jest wspólne ćwiczenie bezpiecznych zachowań podczas rodzinnych przejażdżek.

Widoczność ma ogromne znaczenie

Nawet w słoneczne dni warto zadbać o to, aby dziecko było dobrze widoczne. Jasne ubrania, elementy odblaskowe oraz sprawne oświetlenie roweru zwiększają bezpieczeństwo, zwłaszcza podczas wieczornych przejażdżek.

Gdzie można jeździć?

Najbezpieczniejszym miejscem do nauki i rekreacyjnej jazdy są ścieżki rowerowe, alejki parkowe oraz tereny wyłączone z ruchu samochodowego. Rodzice powinni unikać wypuszczania najmłodszych na ruchliwe ulice bez odpowiedniego przygotowania.

Przypomnijmy również, że dzieci do 10. roku życia poruszające się rowerem pod opieką osoby dorosłej są w świetle przepisów traktowane jak piesi. Starsze dzieci, chcąc samodzielnie poruszać się po drogach publicznych, powinny posiadać kartę rowerową.

Najważniejszy jest przykład rodziców

Dzieci uczą się przede wszystkim przez obserwację. Jeżeli rodzice sami zakładają kask, przestrzegają przepisów i zachowują ostrożność na drodze, najmłodsi znacznie chętniej przejmują dobre nawyki.

Bezpieczne wakacje zaczynają się od rozsądku

Rower to doskonały sposób na aktywne spędzanie wolnego czasu, poprawę kondycji i odkrywanie okolicy. Aby jednak wakacyjna przygoda nie zakończyła się wizytą na szpitalnym oddziale ratunkowym, warto pamiętać, że bezpieczeństwo zaczyna się od odpowiedniego przygotowania, rozwagi i wzajemnego szacunku wszystkich uczestników ruchu drogowego.

Niech tegoroczne lato będzie pełne radości, aktywności i bezpiecznych kilometrów na dwóch kółkach.

• patronie ulicy
• upamiętnieniu patrona

Żołnierz, konstruktor okrętów podwodnych, oficer wywiadu Armii Krajowej, Powstaniec Warszawski i wybitny wynalazca. Kazimierz Leski „Bradl” należał do grona najbardziej niezwykłych postaci XX wieku. Walczył o wolność Polski podczas II wojny światowej, po wojnie został skazany przez komunistyczne władze na wieloletnie więzienie, by po latach odzyskać dobre imię i zostać Honorowym Obywatelem Warszawy oraz Sprawiedliwym wśród Narodów Świata.

Historia Kazimierza Leskiego pokazuje, jak niezwykłe potrafią być losy ludzi żyjących w czasach wielkich konfliktów. Urodzony 21 czerwca 1912 roku w Warszawie już od najmłodszych lat wyróżniał się talentem technicznym. Ukończył Szkołę Inżynierską im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, zdobywając tytuł inżyniera mechanika, a następnie wyjechał do Holandii, gdzie współpracował z jednym z najważniejszych biur projektowych okrętów na świecie.

Konstruktor legendarnego ORP „Orzeł”

W Holandii Leski uczestniczył w projektowaniu i budowie dwóch najsłynniejszych polskich okrętów podwodnych – ORP „Orzeł” i ORP „Sęp”. Odpowiadał za rozwiązania techniczne związane z siłownią okrętów oraz opracował innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne, które poprawiły niezawodność jednostek. Już wtedy dał się poznać jako wybitny konstruktor i wynalazca.

Po powrocie do Polski rozpoczął służbę wojskową i rozwijał swoją pasję do lotnictwa, zdobywając uprawnienia pilota szybowcowego.

Wojna zmieniła wszystko

We wrześniu 1939 roku walczył w kampanii obronnej Polski jako lotnik. Po agresji Związku Radzieckiego został zestrzelony podczas lotu w okolicach Czortkowa. Trafił do niewoli sowieckiej, z której zdołał uciec i wrócić do okupowanej Warszawy.

Tam rozpoczął działalność konspiracyjną pod pseudonimem „Bradl”, zaczerpniętym od nazwiska znanego skoczka narciarskiego. Początkowo działał w organizacji Muszkieterzy, a następnie w Armii Krajowej, gdzie zajmował się wywiadem, kontrwywiadem i organizowaniem tras kurierskich pomiędzy okupowaną Polską a Europą Zachodnią.

Jeden z najbardziej niezwykłych oficerów wywiadu AK

Kazimierz Leski uchodzi za jednego z najbardziej utalentowanych oficerów polskiego wywiadu. W swoich wspomnieniach opisywał brawurowe misje kurierskie, podczas których miał podróżować po okupowanej Europie, podszywając się pod niemieckich oficerów, a nawet generałów Wehrmachtu.

Według jego relacji dzięki perfekcyjnie przygotowanym fałszywym dokumentom docierał do Francji i zdobywał cenne informacje wywiadowcze dotyczące niemieckich fortyfikacji. Część historyków potwierdza elementy tych działań, jednak niektóre opisy, zwłaszcza dotyczące podróży w mundurze niemieckiego generała, pozostają przedmiotem dyskusji i nie zostały jednoznacznie potwierdzone w zachowanej dokumentacji Armii Krajowej.

Dowódca w Powstaniu Warszawskim

Podczas Powstania Warszawskiego Leski dowodził kompanią „Bradl” batalionu „Miłosz”. Za odwagę na polu walki został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

Po kapitulacji Powstania zdołał uciec z kolumny jenieckiej i kontynuował działalność konspiracyjną jako szef sztabu Obszaru Zachodniego Armii Krajowej, a następnie Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj.

Ofiara komunistycznych represji

Po zakończeniu wojny nie złożył broni. Nadal działał w podziemiu niepodległościowym, co doprowadziło do jego aresztowania przez Urząd Bezpieczeństwa.

W 1947 roku został skazany w pokazowym procesie I Komendy Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” na 12 lat więzienia. Po odbyciu części kary ponownie oskarżono go i skazano – tym razem pod absurdalnym zarzutem współpracy z okupantem niemieckim. Łącznie spędził za kratami niemal dziesięć lat.

Dopiero w 1957 roku został całkowicie zrehabilitowany.

Powrót do nauki i wynalazków

Po wyjściu na wolność wrócił do pracy naukowej i przemysłu okrętowego. Był autorem wielu patentów oraz około 150 publikacji naukowych. Kierował Ośrodkiem Informacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk i aktywnie działał na rzecz rozwoju polskiej innowacyjności jako organizator ruchu wynalazczego.

Był również autorem cenionych wspomnień „Życie niewłaściwie urozmaicone”, które do dziś pozostają jedną z najciekawszych relacji oficera wywiadu Armii Krajowej.

Uhonorowany przez Warszawę i świat

W latach 1994–1997 pełnił funkcję prezesa Związku Powstańców Warszawskich. W 1995 roku Instytut Jad Waszem przyznał mu tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata za pomoc udzielaną Żydom podczas II wojny światowej. W tym samym roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela miasta stołecznego Warszawy.

Kazimierz Leski zmarł 27 maja 2000 roku. Spoczął na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Człowiek, którego życie mogłoby stać się scenariuszem filmu

Losy Kazimierza Leskiego są gotowym materiałem na film sensacyjny. Wybitny inżynier, oficer wywiadu, bohater Powstania Warszawskiego, więzień komunistycznych represji, naukowiec i wynalazca pozostawił po sobie niezwykłe dziedzictwo. Choć część jego wojennych wspomnień nadal budzi dyskusje wśród historyków, nie ulega wątpliwości, że należał do grona najwybitniejszych żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego i osób, które całe swoje życie poświęciły służbie Polsce.

• kontroli taksówek
• wynikach kontroli

Bezpieczeństwo pasażerów pozostaje jednym z priorytetów władz Warszawy. Dlatego miasto, wspólnie z policją, Strażą Graniczną oraz Mazowieckim Urzędem Celno-Skarbowym, prowadzi regularne kontrole przewozów wykonywanych przez taksówki i samochody osobowe świadczące usługi transportowe.

W pierwszym półroczu 2026 roku przeprowadzono 1 928 kontroli, z których 434 zakończyły się wykryciem nieprawidłowości. Kontrolerzy sprawdzali nie tylko dokumenty kierowców i pojazdów, ale także legalność wykonywania przewozów oraz przestrzeganie obowiązujących przepisów.

Niepokojące wyniki kontroli

Lista wykrytych naruszeń pokazuje, że mimo systematycznych działań służb nadal dochodzi do poważnych złamań prawa.

Podczas kontroli ujawniono m.in.:

• 74 kierowców, którzy prowadzili pojazdy bez wymaganych uprawnień,
• 14 kierowców będących pod wpływem alkoholu lub środków odurzających,
• 36 zatrzymanych praw jazdy,
• 13 przypadków posługiwania się fałszywym prawem jazdy,
• 16 osób poszukiwanych przez organy ścigania,
• 28 kierowców przebywających w Polsce nielegalnie.

Kontrolerzy odnotowali również przypadki korzystania z cudzych dokumentów, podrobionych tablic rejestracyjnych czy wykonywania przewozów mimo zawieszonej działalności gospodarczej.

Nie brakowało także uchybień związanych z samą działalnością przewozową. 10 kierowców nie posiadało wymaganej licencji, a 71 nie miało przy sobie wypisu z licencji podczas kontroli. Wykryto również przypadki przekazywania kursów kierowcom bez odpowiednich uprawnień przez pośredników.

Problemy z fiskalizacją usług

Kontrole objęły również kwestie podatkowe. Funkcjonariusze stwierdzili m.in.:

• brak kasy fiskalnej,
• niewydanie paragonu w ośmiu przypadkach,
• niezaewidencjonowanie wykonanej usługi,
• wydanie paragonu z fikcyjnym numerem NIP i nazwą nieistniejącej firmy, co stanowi przestępstwo karno-skarbowe.

Jak rozpoznać legalną warszawską taksówkę?

Urząd m.st. Warszawy przypomina, że przed rozpoczęciem kursu warto zwrócić uwagę na kilka podstawowych elementów.

Legalna taksówka powinna posiadać:

• lampę z napisem „TAXI” na dachu,
• żółto-czerwony pas w barwach Warszawy na przednich drzwiach,
• numer boczny oraz herb miasta.

Po zakończeniu przejazdu kierowca ma obowiązek wydać paragon fiskalny, na którym powinny znaleźć się m.in. numer boczny i numer rejestracyjny pojazdu. Dokument warto zachować, ponieważ stanowi podstawę do złożenia ewentualnej reklamacji lub zgłoszenia nieprawidłowości.

Gdzie zgłosić nieuczciwego przewoźnika?

Jeżeli pasażer ma wątpliwości co do jakości lub legalności wykonanej usługi, może zgłosić sprawę do Urzędu m.st. Warszawy, również za pośrednictwem miejskiego systemu 19115.

Władze miasta zapowiadają, że kontrole przewozów będą kontynuowane. Ich celem jest eliminowanie z rynku nieuczciwych przewoźników oraz zapewnienie mieszkańcom i turystom korzystającym z taksówek maksymalnego poziomu bezpieczeństwa.

Zapraszam Was do odkrycia obu rzek, ale najpierw do zapoznania się z opisem ich charakteru, najciekawszych miejsc na trasie, podpowiedziami, gdzie zacząć i gdzie skończyć, gdzie odpocząć, a także subiektywną oceną trudności. Bo kajakowanie z rodziną to nie wyczyn sportowy. To powolne sunięcie po wodzie, plażowanie na piaszczystych łachach, kąpiel w czystej rzece i jak się okazało niespodziewany przystanek przy starej przyczepie z pysznym jedzeniem. 

Liwiec - skarb pogranicza Mazowsza i Podlasia

Liwiec to lewy dopływ Bugu, klasyczna rzeka nizinna płynąca pograniczem Mazowsza i Podlasia. Ma swoje źródła w okolicach Siedlec, a do Bugu uchodzi pod Kamieńczykiem. W zależności od źródła podaje się jej długość od około 126 do 142 km - to drobna rozbieżność, która świadczy tylko o tym, jak różnie mierzono ją na przestrzeni lat.

Najważniejsze jest jednak to, jak Liwiec wygląda i jak się nim płynie. To rzeka, która w dużej mierze zachowała swój pierwotny, nieuregulowany charakter. Płynie leniwie wśród rozległych, ukwieconych łąk i łagodnych wzgórz morenowych, intensywnie meandrując i tworząc niekiedy bardzo ciasne, malownicze zakręty. Dno ma przeważnie piaszczyste, woda jest czysta, a na wewnętrznych częściach zakoli formują się piaszczyste plaże, wprost stworzone do tego, żeby przybić do brzegu, rozłożyć koc i pozwolić dzieciom popluskać się w wodzie sięgającej zazwyczaj do kolan.

Co istotne dla rodziców planujących spływ: dolina Liwca to obszar objęty ochroną w ramach programu Natura 2000- obszar specjalnej ochrony ptaków. Płynąc, można wypatrywać czapli, bocianów, a przy odrobinie szczęścia także zimorodków i błotniaków. W trzcinowiskach i nadrzecznych łąkach tętni życie, a w całej dolinie można spotkać bobry.

Łatwa, ale z drobnymi zastrzeżeniami

Liwiec uchodzi za jedną z najlepszych rzek dla początkujących i rodzin z dziećmi. Nurt jest spokojny, a większość odcinków, zwłaszcza w dolnym biegu, poniżej miejscowości Kalinowiec jest łagodna i szeroka. To właśnie tam jest najprzyjemniej i najbezpieczniej z najmłodszymi.

Trzeba jednak uczciwie powiedzieć, że Liwiec nie jest rzeką idealnie gładką. Na całej długości zdarzają się naturalne przeszkody: powalone przez bobry drzewa wymagające przeniesienia kajaka, a w górnym biegu również budowle wodne (jazy) i większe zarośnięcie koryta. Latem, przy niskim stanie wody, w niektórych miejscach trzeba liczyć się z płyciznami, a nawet z koniecznością wyjścia z kajaka i przeprowadzenia go kawałek. Dlatego z dziećmi najlepiej wybierać krótsze, dolne odcinki i to ważna rada - zawsze przed wyjazdem dopytać wypożyczalnię o aktualny stan wody i stan roślinności w korycie.

Gdzie zacząć, gdzie skończyć — trasy idealne dla rodziny

Najbardziej rodzinną i najłatwiejszą propozycją jest odcinek Grodzisk – Liw o długości około 8,5 km, który spokojnie pokonuje się w mniej więcej 2,5 godziny. Liwiec jest tu łagodny i przyjazny, a liczne płycizny oraz piaszczyste plaże aż proszą się o przerwę na zabawę. Po drodze mija się rozległe pola i pastwiska, a z oddali, a nawet z bliska, widać dzikie ptactwo.

Dla nieco bardziej wytrwałych rodzin ciekawą opcją jest dłuższa trasa Wyszków (wieś) – Liw, na której Liwiec pokazuje swoje różne oblicza: od rozlewisk i trzcinowisk po węższe koryto i wyższe brzegi. To właśnie na tym odcinku mija się Sowią Górę, o której za chwilę szerzej i dopływa pod sam Zamek w Liwie.

Punktem docelowym i naturalnym zwieńczeniem spływu jest Liw z jego średniowiecznym zamkiem. Mazowiecka warownia, której historia sięga przełomu XIV i XV wieku, z basztą i wieżą kościoła widocznymi już z wody, to świetne miejsce na zakończenie wyprawy.

Sowia Góra - niespodzianka pośrodku równiny

Jeśli na Mazowszu coś może zaskoczyć, to właśnie Sowia Góra. W płaskim, nizinnym krajobrazie pogranicza mazowiecko-podlaskiego nagle wyrasta samotne wzgórze, z którego roztacza się rozległa panorama szerokiej doliny Liwca.

Sowia Góra to wzniesienie morenowe o wysokości 145 m n.p.m., górujące nad doliną rzeki. Leży w gminie Liw, w powiecie węgrowskim, pomiędzy wsiami Jarnice i Pierzchały. Ze szczytu widać meandrującą wstęgę Liwca wijącą się wśród zielonych łęgów, a na horyzoncie smukłe wieże kościoła i czerwoną basztę zamku w Liwie. To miejsce, w którym jak donoszą wszelakie źródła, widoki są niezapomniane o każdej porze roku i dnia od porannych mgieł nad doliną po zachody słońca. My mieliśmy okazję podziwiać ją w promieniach południowego słońca.

Górę upodobali sobie nie tylko miłośnicy przyrody i fotografii, ale także paralotniarze. U jej podnóża zatrzymują się wędkarze i kajakarze płynący z Wyszkowa do Liwa, żeby odpocząć i nacieszyć oczy. W 2017 roku gmina Liw urządziła tu bazę edukacyjną Doliny Liwca z tablicami informacyjnymi prezentującymi walory przyrodnicze obszaru Natura 2000, ławkami i paleniskiem, to idealne miejsce na piknik.

Sowia Góra ma też swoją tajemniczą aurę. Według lokalnych podań wzgórze owiane jest legendami sięgającymi czasów prasłowiańskich, gdy miały się tu odbywać pogańskie obrzędy. Inna opowieść mówi o śpiących we wnętrzu kopca rycerzach. To miejsce pojawiało się również w polskim kinie, plenery zdjęciowe realizowali tu m.in. Jan Jakub Kolski przy ekranizacji „Pornografii" Witolda Gombrowicza oraz Filip Bajon przy „Ślubach panieńskich" Aleksandra Fredry.

Warto pamiętać: na sam szczyt Sowiej Góry dojeżdża się od strony drogi (zjazd w okolicy Jarnic), natomiast kajakarze podziwiają ją od strony rzeki, robiąc postój u jej podnóża. To jeden z tych przystanków, których się nie zapomina.

Świder — „mazowiecka Amazonka" tuż pod Warszawą

Druga z naszych bohaterek to Świder — prawy dopływ Wisły, często nazywany „mazowiecką Amazonką" ze względu na bujną zieleń, liczne meandry i dziki charakter. Jej największym atutem jest położenie: płynie tuż pod Warszawą, w okolicach Otwocka, więc to idealny pomysł na szybki, weekendowy wypad bez dalekiej podróży.

Świder to rzeka o długości około 90 km. Jej środkowy i dolny bieg objęty jest ochroną — na odcinku 41 km, od 1978 roku, działa rezerwat przyrody „Świder", chroniący nie tylko samą rzekę, ale również pas przybrzeżny po obu stronach koryta. Rzeka płynie częściowo przez teren Mazowieckiego Parku Krajobrazowego, a jej dolina objęta jest programem Natura 2000.

Charakter Świdra jest urzekający: czysta woda, piaszczyste dno, liczne wysepki i łachy odsłaniane przy niższym stanie wody, a brzegi porośnięte lasami łęgowymi z wierzbami i olchami. To raj dla obserwatorów przyrody, można tu wypatrzeć zimorodki, czaple, a region zamieszkują również bobry i wydry. Latem dolina pachnie miętą, a za każdym zakrętem czeka nowy widok.

Łatwa i wyjątkowo bezpieczna

Świder jest płytki, ma spokojny nurt i nie stwarza większych trudności, dzięki czemu uchodzi za jedną z najbezpieczniejszych, a zarazem najprzyjemniejszych tras w Polsce także dla najmłodszych. Jak na każdej naturalnej rzece zdarzają się lokalne przeszkody: powalone drzewa czy mielizny, a na niektórych, dłuższych odcinkach progi wodne wymagające przeniesienia kajaka. Przy niskim stanie wody w dolnym biegu Świder potrafi miejscami przypominać rzekę górską i może być konieczne kilkukrotne wyjście z kajaka, by przepchnąć go przez płyciznę, co dzieci zwykle traktują jako dodatkową atrakcję, a nie utrudnienie.

Gdzie zacząć, gdzie skończyć

Najpopularniejszą i najłatwiejszą rodzinną propozycją jest krótki odcinek z Wólki Mlądzkiej do Emowa — około 7 km, które pokonuje się w 1–2 godziny. To trasa wprost stworzona na pierwszy raz i dla rodzin z dziećmi: spokojna, malownicza, z mnóstwem miejsc, gdzie można przybić do brzegu i pozwolić dzieciom popluskać się w wodzie. Bazy wypożyczalni znajdują się zaledwie 20–30 km od Warszawy, a dojazd zajmuje zwykle pół godziny samochodem; do okolic Otwocka można też dotrzeć pociągiem.

Dla tych, którzy chcą spędzić na wodzie więcej czasu, dostępne są dłuższe warianty, prowadzące przez najbardziej dzikie fragmenty rezerwatu, warto jednak wtedy upewnić się co do liczby przenosek i poziomu trudności.

Świdrem płynęliśmy również z dwiema dziewczynkami w wieku około dziesięciu lat i, co chcę podkreślić, znowu pięknie dały radę. To wiek, w którym dziecko może już realnie współwiosłować, a na łatwych odcinkach takich rzek jak Liwiec czy Świder potrafi nawet samodzielnie poprowadzić kajak na prostszych fragmentach. Spokojny nurt sprawia, że nie ma tu presji, pośpiechu ani niebezpiecznych bystrzy. Dziecko czuje sprawczość i dumę, a rodzic spokój.

Postoje, plażowanie i… jedzenie ze starej przyczepy

To, co odróżnia spływ od zwykłej wycieczki, to rytm przerw. Na obu rzekach piaszczyste plaże na zakolach aż proszą się o postój. Przybijasz do brzegu, wyciągasz kajak na ciepły piach, dzieci wskakują do płytkiej, czystej wody i nagle okazuje się, że można po prostu poplażować, jak nad morzem, tylko w sercu mazowieckiej zieleni. Te kąpieliska o piaszczystym dnie to jeden z największych atutów Liwca i Świdra.

Wzdłuż obu szlaków wiele wypożyczalni i przystani oferuje też miejsca na odpoczynek po spływie: pola namiotowe, paleniska, grille, altany. Można upiec kiełbaskę, rozpalić ognisko, posiedzieć w hamaku. Na Świdrze niektóre bazy mają nawet sanitariaty z prysznicem czy plenerowe balie, to już zupełny komfort po dniu na wodzie.

Co zaskoczyło nas najbardziej? W trakcie spływu trafiliśmy na przystanek, którego zupełnie się nie spodziewaliśmy - starą przyczepę, przy której można było zjeść i się napić. Bo właśnie w tym tkwi urok tych rzek, że pośrodku natury, z dala od zgiełku, nagle wyrasta takie przyjazne miejsce, gdzie można usiąść, zregenerować siły i z uśmiechem złapać drugi oddech przed dalszą drogą. To drobiazg, a robi ogromną różnicę, zwłaszcza gdy płynie się z głodnymi i spragnionymi przygody dziećmi.

Dlaczego warto: spokojniejsza alternatywa blisko domu

Liwiec i Świder to dowód, że na wielką wodną przygodę nie trzeba jechać na drugi koniec Polski. To kameralne rzeki, z dala od tłumów, blisko Warszawy, a jednocześnie w otoczeniu prawdziwej, dzikiej przyrody. Krótkie, rekreacyjne odcinki sprawiają, że są idealne na szybki wypad i odpoczynek, także z dziećmi, a także dla początkujących.

Świder kusi bliskością stolicy i rezerwatową, gęstą zielenią „mazowieckiej Amazonki". Liwiec urzeka szerokimi, ukwieconymi dolinami, meandrami i taką perełką jak Sowia Góra z panoramą, której nikt nie spodziewa się na nizinach. Obie łączy to samo: czysta woda, piaszczyste plaże, spokój i poczucie, że oto udało się na chwilę zwolnić.

Jeśli szukacie pomysłu na rodzinny weekend blisko domu wybór jednej z tych rzek to strzał w dziesiątkę. A dziewczynki? Już pytają, kiedy znowu płyniemy.

Kajakowanie z dziećmi - nasze doświadczenie i praktyczne rady

Kamizelka asekuracyjna to absolutna podstawa - dla każdego, a dla dziecka bezwzględnie, niezależnie od tego, jak dobrze pływa. Dobre wypożyczalnie zapewniają kamizelki w cenie spływu i pomagają dobrać rozmiar.

Wybierajcie krótkie odcinki. Z dziećmi sprawdzają się trasy do 8–10 km i 2–3 godzin płynięcia, z dużą liczbą przerw. Dłuższe dystanse męczą i potrafią zamienić przygodę w mękę. Doświadczeni kajakarze podkreślają, że dla rodziny lepiej skrócić trasę, niż przeszacować siły.

Słuchajcie obsługi wypożyczalni. Przed spływem warto poprosić o krótkie szkolenie, a także dopytać o przeszkody na trasie i aktualny stan wody. To kwestia bezpieczeństwa, ale też komfortu.

Spakujcie się rozsądnie. Nie przeciążajcie kajaka, to wpływa na stabilność. Przydają się wodoszczelne worki na telefon i suche ubranie, woda do picia, przekąski, krem z filtrem i nakrycie głowy. Nogi i tak prawie na pewno będą mokre.

Praktyczna wskazówka na koniec: poziom wody i stan koryta na obu rzekach potrafią się zmieniać w sezonie, dlatego trasę i jej trudność najlepiej potwierdzić bezpośrednio w wybranej wypożyczalni tuż przed wyjazdem. To pozwoli dobrać odcinek idealnie dopasowany do wieku dzieci i Waszej kondycji.

Artykuł powstał w ramach cyklu „Rzeki Mazowsza” i został sfinansowany ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego. Już dziś zapraszamy na kolejny odcinek – przed nami jeszcze wiele ciekawych wypraw.

• koszeniu traw podczas upałów
• interpelacji Radnej

Do prezydenta Warszawy trafiła interpelacja dotycząca utrzymania miejskich trawników w okresach upałów. Radna Marta Szczepańska zwraca uwagę, że w czasie ekstremalnych temperatur każda powierzchnia biologicznie czynna ma ogromne znaczenie dla ograniczania skutków miejskiej wyspy ciepła.

Jak podkreśla, intensywne koszenie traw w okresie suszy prowadzi do szybszego wysychania gleby, ogranicza retencję wody oraz powoduje utratę naturalnej ochrony przed nagrzewaniem się podłoża. W efekcie roślinność staje się bardziej podatna na zniszczenie, a mieszkańcy odczuwają jeszcze wyższe temperatury.

Trawniki pomagają walczyć z upałem

W interpelacji wskazano, że wyższa roślinność nie tylko zatrzymuje wilgoć, ale także zapewnia schronienie owadom zapylającym, ptakom i drobnym zwierzętom. Zdaniem radnej regularne koszenie w czasie fal upałów osłabia bioróżnorodność i zmniejsza odporność miejskich terenów zielonych na zmiany klimatu.

Autorka pisma przypomina również, że coraz więcej europejskich miast ogranicza częstotliwość koszenia, pozostawiając wyższe trawniki tam, gdzie nie kolidują one z bezpieczeństwem mieszkańców.

Cztery pytania do prezydenta Warszawy

W swojej interpelacji radna zwróciła się do władz miasta z kilkoma pytaniami. Chce wiedzieć m.in.:

• czy możliwe jest czasowe wstrzymanie koszenia trawników podczas fal upałów i suszy,
• w jaki sposób Zarząd Zieleni m.st. Warszawy stosuje obowiązujące standardy utrzymania zieleni dotyczące ograniczania koszenia,
• czy planowane jest zwiększenie powierzchni łąk kwietnych oraz terenów o ograniczonej pielęgnacji,
• czy miasto rozważa wprowadzenie nowych zasad pielęgnacji zieleni uwzględniających skutki zmian klimatu.

Coraz częstsza dyskusja o sposobie pielęgnacji zieleni

Temat koszenia trawników podczas upałów od kilku lat budzi duże zainteresowanie mieszkańców i ekspertów zajmujących się ochroną środowiska. Zwolennicy ograniczania koszenia podkreślają, że wyższa trawa skuteczniej zatrzymuje wilgoć, obniża temperaturę otoczenia i wspiera miejską bioróżnorodność. Z kolei przeciwnicy zwracają uwagę na kwestie estetyczne, bezpieczeństwo oraz konieczność utrzymania dobrej widoczności przy drogach i skrzyżowaniach.

• populacji dzików
• ważnym spotkaniu w kwestii rozwiązania problemów dot. dzików w mieście

Problem dzików w Warszawie, a szczególnie na Białołęce, był tematem spotkania zorganizowanego przez radną m.st. Warszawy Annę Auksel-Sekutowicz wspólnie z komendantem Straży Miejskiej. W dyskusji uczestniczyli również przedstawiciele władz miasta, komisji ochrony środowiska oraz dyrekcji Lasów Miejskich.

Jak podkreślano podczas spotkania, skala zjawiska jest coraz większa. Według szacunków na terenie Warszawy żyje obecnie około 5 tysięcy dzików, co znacząco przekracza poziom uznawany za optymalny. Tylko w kwietniu odnotowano sześć przypadków hospitalizacji osób poszkodowanych w wyniku ataków tych zwierząt.

Odłów nie jest już rozwiązaniem

Choć wielu mieszkańców postuluje wywożenie dzików poza granice miasta, obecnie takie działania są praktycznie niemożliwe. Obowiązujące przepisy związane z przeciwdziałaniem rozprzestrzenianiu się Afrykańskiego Pomoru Świń (ASF) oraz regulacje Unii Europejskiej nie pozwalają na stosowanie dawnych metod odłowu i relokacji zwierząt.

W odpowiedzi na narastający problem miasto powołało specjalny zespół ekspercki, w skład którego weszli naukowcy, praktycy oraz przedstawiciele strony społecznej. Efektem jego prac ma być kompleksowy raport wraz z propozycjami działań, który zostanie przedstawiony po wakacjach.

Jak zatrzymać dziki w lesie?

Obecnie Warszawa stawia przede wszystkim na działania zapobiegawcze. Lasy Miejskie prowadzą nasadzenia dębów i buków, aby zapewnić dzikom naturalne źródło pożywienia z dala od osiedli. Powstają także śródleśne oczka wodne i błotniska, dzięki którym zwierzęta mogą schładzać się podczas upałów bez konieczności wychodzenia na tereny zamieszkałe.

Miasto rozwija również działania z zakresu bioasekuracji. Obejmują one m.in. lepsze zabezpieczanie altan śmietnikowych i ograniczanie dostępu dzików do odpadów, które są jednym z głównych powodów ich pojawiania się na osiedlach.

Antykoncepcja dla dzików? To jeszcze przyszłość

Jednym z często poruszanych tematów jest możliwość ograniczania populacji dzików poprzez środki antykoncepcyjne. Eksperci podkreślają jednak, że obecnie w Unii Europejskiej nie ma preparatu dopuszczonego do stosowania u dzików. Wątpliwości dotyczą zarówno bezpieczeństwa ludzi, jak i wpływu takich środków na łańcuch pokarmowy.

Doświadczenia prowadzone m.in. w Wielkiej Brytanii wskazują, że wiarygodna ocena skuteczności i bezpieczeństwa tej metody będzie możliwa dopiero za kilkanaście lat.

Mieszkańcy również mają wpływ

Przedstawiciele miasta przypominają, że jednym z najważniejszych elementów ograniczania obecności dzików jest odpowiedzialne zachowanie mieszkańców. Kluczową zasadą pozostaje bezwzględny zakaz dokarmiania dzików. Zwierzęta szybko przyzwyczajają się do łatwo dostępnego pożywienia i regularnie wracają w miejsca, gdzie znajdują pokarm.

Na Białołęce, gdzie sąsiedztwo rozległych terenów leśnych sprzyja migracji dzików, problem od lat należy do najczęściej zgłaszanych przez mieszkańców. Władze miasta zapowiadają dalsze działania mające poprawić bezpieczeństwo, jednak podkreślają, że skuteczne rozwiązanie będzie wymagało zarówno zmian systemowych, jak i współpracy samych mieszkańców.

• wyróżnieniu kilkudziesięciu miejsc
• konkursie dla osób i instytucji

uż po raz jedenasty rozstrzygnięto konkurs „Miejsca Przyjazne Seniorom”, organizowany przez Warszawską Radę Seniorów oraz m.st. Warszawę. Celem inicjatywy jest promowanie instytucji, organizacji i przedsiębiorców, którzy swoją ofertę dostosowują do potrzeb osób starszych, zapewniając im przyjazną atmosferę, wysoką jakość obsługi oraz atrakcyjne usługi i wydarzenia.

Tegoroczna gala odbyła się w Ursynowskim Centrum Kultury „Alternatywy”. Do konkursu zgłoszono ponad 80 kandydatur, spośród których kapituła wybrała 41 laureatów – 34 instytucje i organizacje oraz siedem osób wyróżnionych za działalność na rzecz seniorów.

Jak podkreśliła zastępczyni prezydenta m.st. Warszawy Aldona Machnowska-Góra, liczba zgłoszeń pokazuje, że coraz więcej podmiotów chce tworzyć przestrzeń przyjazną osobom starszym. Jest to szczególnie ważne, ponieważ w Warszawie mieszka już blisko pół miliona osób po 60. roku życia.

Laureaci w kategorii „Kultura”

Certyfikaty otrzymały:

• Wypożyczalnia dla Dorosłych, Młodzieży i Dzieci nr 140,
• Międzypokoleniowe Centrum Edukacji – filia Centrum Kultury Wilanów,
• Dom Kultury Śródmieście,
• Białołęcki Ośrodek Kultury,
• Klub Relax Qultura Stowarzyszenia Absolwentów Akademii Wychowania Fizycznego,
• Dzielnicowy Ośrodek Kultury Ursynów,
• Wypożyczalnia dla Dorosłych i Młodzieży nr 98 METROTEKA,
• Miejsce Aktywności Lokalnej MAL Grójecka 109 Ośrodka Kultury Ochota,
• Teatr BAZA,
• Biblioteka Publiczna im. Stanisława Staszica na Bielanach – Wypożyczalnia nr 65,
• Muzeum Sztuki Nowoczesnej,
• Biblioteka Publiczna im. ks. Jana Twardowskiego na Pradze-Północ.

Laureaci w kategorii „Zdrowie i Pomoc Społeczna”

Wyróżniono:

• Klub Seniora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Wawer,
• Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy Śródmieście,
• Dzienny Dom Pomocy Społecznej Ośrodka Pomocy Społecznej Pragi-Południe,
• Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa Praga-Południe,
• Ośrodek Wsparcia dla Seniorów „Pod Jaworami” na Woli,
• Dom Dziennego Pobytu Ośrodka Pomocy Społecznej Targówka,
• Wawerski Ośrodek Wsparcia BIS,
• Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Ursynów,
• Europejski Instytut Podologiczny,
• Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Żoliborz.

Laureaci w kategorii „Sport i Rekreacja”

Certyfikaty otrzymali:

• Ośrodek Sportu i Rekreacji m.st. Warszawy w Dzielnicy Wola,
• Arena Active Club Ursynów,
• Ośrodek Sportu i Rekreacji m.st. Warszawy w Dzielnicy Targówek,
• Fundacja BO Warto,
• Ośrodek Sportu i Rekreacji m.st. Warszawy w Dzielnicy Ochota,
• Ursynowskie Centrum Sportu i Rekreacji.

Laureaci w kategorii „Administracja Publiczna”

Kapituła wyróżniła:

• Urząd Dzielnicy Wola,
• Urząd Dzielnicy Bemowo,
• Urząd Dzielnicy Wilanów.

Laureaci w kategorii „Gastronomia”

Certyfikaty otrzymały:

• Bar Mleczny Biedronka,
• Kawiarnia Spektakulinarna.

Laureat w kategorii „Edukacja i Oświata”

W tej kategorii wyróżniono:

• Szkołę Podstawową nr 172 im. Polskiej Organizacji Wojskowej w Warszawie.

Wyróżnienia indywidualne

Kapituła konkursu doceniła również osoby, które z wyjątkowym zaangażowaniem działają na rzecz warszawskich seniorów. Wyróżnienia otrzymali:

• Agnieszka Dregiel,
• Marek Matuła,
• Agnieszka Kozłowska,
• Hubert Dodacki,
• Andrzej Sowa,
• Grzegorz Pietruczuk,
• Agnieszka Macheta.

Konkurs promuje miejsca otwarte dla seniorów

Konkurs „Miejsca Przyjazne Seniorom” organizowany jest od 11 lat i ma zachęcać instytucje publiczne, organizacje społeczne oraz przedsiębiorców do tworzenia przestrzeni przyjaznej osobom starszym. Laureaci otrzymują certyfikat oraz specjalne oznaczenie informujące o zdobytym wyróżnieniu. Lista wszystkich nagrodzonych miejsc jest publikowana na miejskiej stronie poświęconej wsparciu seniorów.

• zmianach w komunikacji miejskiej
• kursowaniu WTP

Wraz z rozpoczęciem wakacji Warszawski Transport Publiczny wprowadził coroczne zmiany w organizacji komunikacji miejskiej. Nowe rozkłady jazdy obowiązują od 27 czerwca do 31 sierpnia i zostały dostosowane do mniejszej liczby pasażerów korzystających z transportu publicznego w okresie letnim.

W czasie wakacji stolica staje się mniej zatłoczona. Wielu mieszkańców wyjeżdża na urlopy, uczniowie rozpoczynają letnią przerwę od nauki, a studenci kończą rok akademicki. To sprawia, że poranne i popołudniowe potoki pasażerskie są znacznie mniejsze niż w ciągu roku szkolnego.

Jak podkreśla Zarząd Transportu Miejskiego, wakacyjne zmiany zostały przygotowane na podstawie analiz napełnienia pojazdów oraz doświadczeń z poprzednich lat. Ich celem jest dostosowanie liczby kursów do rzeczywistych potrzeb mieszkańców, przy jednoczesnym zachowaniu sprawnego funkcjonowania komunikacji.

Autobusy

Na czas wakacji całkowicie zawieszono kursowanie autobusów linii: 160, 171, 225, 263, 308, 320, 332, 340, 356, 809, 815 oraz E-2.

Linia 326 będzie kursowała wyłącznie w godzinach szczytu. Podobnie będzie z linią 256, która dodatkowo nie będzie jeździła w soboty, niedziele i święta.

Zmiany obejmą również linie obsługujące szkoły. Autobusy linii 164, 198, 201, 900 oraz L24 nie będą wykonywały podjazdów pod placówki oświatowe. Zawieszone zostaną także kursy realizowane wyłącznie w dni nauki szkolnej i akademickiej na liniach: 114, 121, 142, 150, 152, 176, 211, 319 oraz 518.

Skorygowane zostaną trasy lub rozkłady linii: 134, 164, 192, 210, 239, 326, 401, 411 i 414.

Wakacyjne rozkłady jazdy obowiązują również na kilkudziesięciu liniach autobusowych, m.in. 105, 106, 108, 110, 112, 114, 120, 122, 124, 125, 130, 132, 136, 140, 141, 150, 154, 163, 166, 167, 170, 172, 173, 177, 179, 182, 183, 184, 185, 186, 188, 191, 193, 194, 197, 201, 204, 207, 208, 209, 210, 212, 229, 250, 256, 317, 338, 502, 503, 507, 511, 520, 523, 525, 527, 704, 709, 710, 714, 719, 727, 737, 739, 742, 750, 755, E-1 oraz L24.

Tramwaje

Latem tramwaje będą kursowały rzadziej niż w roku szkolnym. W godzinach szczytu odjazdy będą odbywały się co 5 lub 10 minut, natomiast poza szczytem co 7,5 lub 15 minut – w zależności od linii.

Metro

Zmiany obejmują również metro. W dni powszednie w godzinach największego ruchu pociągi linii M1 będą kursowały co 2 minuty i 50 sekund, natomiast na linii M2 co 3 minuty i 30 sekund.

SKM bez zmian

Pasażerowie korzystający z Szybkiej Kolei Miejskiej mogą być spokojni – pociągi SKM przez całe wakacje będą kursowały zgodnie ze standardowym rozkładem jazdy.

Wakacyjna organizacja komunikacji miejskiej będzie obowiązywała do 31 sierpnia. Od początku września, wraz z powrotem uczniów do szkół i zakończeniem sezonu urlopowego, Warszawski Transport Publiczny powróci do rozkładów obowiązujących w roku szkolnym.

• nowych mieszkaniach TBS
• miejscach powstania w Warszawie 

Warszawa przyspiesza realizację programu budowy mieszkań Towarzystw Budownictwa Społecznego. Jak zapowiadają władze miasta, w latach 2026–2032 do istniejącego zasobu dołączy ponad 4 tysiące nowych lokali. Inwestycje realizują miejskie spółki TBS Warszawa Północ i TBS Warszawa Południe.

– Dziś już widać, że inwestycje TBS przyspieszają bardzo mocno i będziemy wypełniać lukę na rynku. Mówimy o ponad 4 tysiącach mieszkań TBS już w realizacji albo zaplanowanych w latach 2026–2032. Przy samej ulicy Kłobuckiej na Ursynowie powstanie prawie 800 mieszkań, nowe osiedle zaplanowano także przy ulicy Pomorskiej na Białołęce – podkreśla zastępczyni prezydenta Warszawy Aldona Machnowska-Góra.

Nowe inwestycje w wielu dzielnicach

Największe przedsięwzięcia mieszkaniowe zaplanowano m.in. przy ulicach Kłobuckiej na Ursynowie, Pomorskiej na Białołęce, Połczyńskiej na Bemowie, Targowej i Skaryszewskiej na Pradze-Południe, Stalowej na Pradze-Północ oraz Kolskiej na Woli.

Obecnie część inwestycji jest już realizowana. Jeszcze w tym roku mieszkańcy otrzymają 205 lokali w nowym budynku u zbiegu ulic Grójeckiej i Banacha na Ochocie oraz 40 mieszkań przy ulicy Agrestowej w Wawrze. Z kolei w 2027 roku zakończy się budowa kolejnych 207 mieszkań przy ulicy Jagiellońskiej na Pradze-Północ.

Według danych miasta, na różnych etapach przygotowania i realizacji znajduje się obecnie ponad 4 tysiące mieszkań TBS. Około 452 lokali jest już w budowie, 736 znajduje się w fazie przygotowań, a ponad 2,4 tysiąca mieszkań zaplanowano do realizacji w kolejnych latach.

Grójecka, Agrestowa i Jagiellońska – najbliższe oddania

Jedną z najbardziej widocznych inwestycji ostatnich lat jest nowoczesny budynek przy skrzyżowaniu ulic Grójeckiej i Banacha na Ochocie. Oprócz mieszkań znajdzie się tam także przestrzeń dla młodzieży. Na powierzchni blisko 1200 metrów kwadratowych powstanie ogólnodostępne miejsce spotkań, rozwijania zainteresowań i realizacji własnych inicjatyw.

Zakończyła się również budowa budynku przy ulicy Agrestowej w Wawrze. Powstało tam 40 mieszkań przeznaczonych dla osób spełniających kryteria najmu lokali komunalnych. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych rozwiązań ekologicznych koszty utrzymania budynku mają być niższe niż w tradycyjnych inwestycjach.

Natomiast przy ulicy Jagiellońskiej trwa budowa siedmiopiętrowego budynku z 207 mieszkaniami. Inwestycja obejmuje także garaż podziemny, miejsca parkingowe dla rowerów, plac zabaw oraz tereny rekreacyjne. Cały obiekt zostanie dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

Ekologia i niższe koszty utrzymania

Warszawskie TBS-y powstają zgodnie z wysokimi standardami energooszczędności. W nowych budynkach montowane są odnawialne źródła energii, magazyny energii, pompy ciepła oraz systemy retencji wody deszczowej. Standardem staje się również wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła.

Miasto deklaruje także ochronę istniejącej zieleni. Wokół nowych inwestycji mają powstawać tereny zielone, mini parki oraz miejsca rekreacji dla mieszkańców.

Dla kogo są mieszkania TBS?

Oferta Towarzystw Budownictwa Społecznego skierowana jest przede wszystkim do mieszkańców Warszawy, których nie stać na zakup mieszkania na wolnym rynku. O najem mogą ubiegać się osoby mieszkające w stolicy i rozliczające tutaj podatki, spełniające określone kryteria dochodowe oraz nieposiadające innej nieruchomości.

Funkcjonują trzy podstawowe formy najmu mieszkań TBS:

• podnajem lokalu na zasadach zbliżonych do mieszkań komunalnych,
• najem z partycypacją miasta,
• najem z partycypacją przyszłego mieszkańca, który pokrywa 30 proc. kosztów budowy lokalu.

Ponad 2,3 miliarda złotych na nowe mieszkania

Szacowany koszt realizacji wszystkich planowanych inwestycji przekroczy 2,3 mld zł. Finansowanie pochodzi głównie z budżetu Warszawy, ale miasto korzysta także ze środków Funduszu Dopłat, Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa, Krajowego Planu Odbudowy oraz preferencyjnych kredytów.

Od 2018 roku stolica pozyskała na budowę mieszkań TBS blisko 240 mln zł zewnętrznego wsparcia. Dodatkowo złożono kolejne wnioski o dofinansowanie na łączną kwotę niemal 47 mln zł.

Coraz większy zasób mieszkań społecznych

Do tej pory miejskie spółki wybudowały w Warszawie 3792 mieszkania TBS – 1972 lokale w zasobie TBS Warszawa Północ oraz 1820 mieszkań TBS Warszawa Południe. Tylko w latach 2018–2025 oddano do użytkowania 1191 nowych lokali.

– Budowa miejskich mieszkań jest jednym z najważniejszych zadań realizowanych obecnie przez miasto. Nasza oferta znacząco poprawi sytuację mieszkaniową warszawianek i warszawiaków, ale liczymy również, że pośrednio wpłynie na ceny mieszkań deweloperskich – podkreśla Aldona Machnowska-Góra.

Plany budowy:

• 452 mieszkań jest w trakcie budowy – 245 mieszkań TBS oddanych do użytkowania w maju bieżącego roku (przy ul. Grójeckiej – Ochota, Agrestowej – Wawer), 207 mieszkań TBS planowanych do zakończenia w 2027 r. (przy ul. Jagiellońskiej na Pradze-Północ);
• 736 mieszkań jest w przygotowaniu  (Bemowo – Połczyńska, Białołęka – Pomorska, Praga-Południe – Targowa 14, Skaryszewska, Grochowska, Praga-Północ – Stalowa 55/57, Wola – Kolska), w tym 190 mieszkań z pozwoleniem na budowę;
• ok. 2435 mieszkań planowanych do realizacji (Bemowo – Lazurowa, Białołęka – Pani na Wiśniewie i Świderska/Myśliborska, Praga-Południe – Poligonowa i Czapelska, Praga-Północ – Stalowa 73, Targówek – Chyrowska, Ursus – Sosnkowskiego, Ursynów – Kłobucka, Wawer – Agrestowa II etap);
• ok. 400 mieszkań na nieruchomościach analizowanych do realizacji (Bielany – Nocznickiego/Książąt Mazowieckich ok. 100 mieszkań oraz część terenu Warszawskiej Dzielnicy Społecznej – na ok. 300 mieszkań).

• bezpiecznych wakacjach
• kontrolach w autokarach

W okresie wakacyjnym funkcjonariusze ruchu drogowego w całej Polsce będą szczególnie dbać o bezpieczeństwo dzieci i młodzieży podróżujących na kolonie, obozy oraz inne formy letniego wypoczynku. W tym celu prowadzone będą wzmożone kontrole autobusów oraz kierowców realizujących przewozy zorganizowanych grup.

Podczas kontroli policjanci sprawdzą przede wszystkim stan techniczny pojazdów, ich obowiązkowe wyposażenie, a także uprawnienia kierowców. Weryfikowana będzie również trzeźwość kierujących oraz ich ogólna kondycja psychofizyczna, mająca

bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo podróży.

Aby ułatwić organizację działań kontrolnych, Biuro Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji przygotowało wykaz punktów kontroli autobusów i kierowców na terenie całego kraju. Zestawienie zawiera lokalizacje miejsc kontroli oraz numery telefonów kontaktowych, pod którymi można uzyskać informacje dotyczące możliwości przeprowadzenia doraźnej kontroli przed wyjazdem.

Policja rekomenduje organizatorom wypoczynku oraz przewoźnikom wcześniejsze zgłaszanie planowanych wyjazdów, najlepiej z kilkudniowym wyprzedzeniem. Pozwoli to na sprawne przeprowadzenie kontroli i ograniczy czas oczekiwania na przyjazd patrolu.

Przed wyjazdem warto również samodzielnie zweryfikować podstawowe informacje dotyczące autobusu. Dane o aktualnym badaniu technicznym, parametrach pojazdu oraz ważności polisy OC można sprawdzić za pośrednictwem rządowego serwisu Bezpieczny Autobus.

Policjanci przypominają, że bezpieczeństwo najmłodszych uczestników wakacyjnych wyjazdów zależy od odpowiedzialności wszystkich osób zaangażowanych w organizację transportu. Regularne kontrole mają zapewnić spokojną i bezpieczną podróż na letni wypoczynek.

• interpelacji Radnych m.st.Warszawy
• obsługi osób niepełnosprawnych

Rosnąca liczba mieszkańców ubiegających się o orzeczenie o niepełnosprawności powoduje coraz większe problemy organizacyjne w warszawskich instytucjach. Na ten problem zwrócili uwagę radni m.st. Warszawy - członkowie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, którzy skierowali do władz miasta interpelację dotyczącą możliwości decentralizacji obsługi osób z niepełnosprawnościami.

Jak wskazano w dokumencie, każdego dnia przed siedzibą Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności przy ul. Andersa w Śródmieściu ustawia się około 500 osób. Z danych przywołanych przez radnych wynika, że liczba składanych wniosków systematycznie rośnie, a Stołeczne Centrum Osób Niepełnosprawnych odnotowuje wzrost obsługi o kilkadziesiąt procent rok do roku.

Autorzy interpelacji podkreślają, że obecny model funkcjonowania systemu jest szczególnie uciążliwy dla osób z poważnymi problemami zdrowotnymi. Wielogodzinne oczekiwanie w kolejkach, konieczność dojazdu do centrum miasta oraz organizacja specjalistycznego transportu stanowią dla wielu mieszkańców poważne utrudnienie.

– Obsługa osób z niepełnosprawnościami powinna odbywać się w sposób dostosowany do ich stanu zdrowia, sprawnie, możliwie szybko i z dużą empatią – argumentują radni.

W związku z tym zwrócili się do władz Warszawy z prośbą o przeanalizowanie możliwości wprowadzenia – początkowo w formie pilotażu – przyjmowania dokumentów dotyczących orzeczeń o niepełnosprawności na poziomie dzielnic. Takie rozwiązanie mogłoby umożliwić mieszkańcom załatwianie formalności bliżej miejsca zamieszkania.

Zdaniem radnych decentralizacja przyniosłaby szereg korzyści. Przede wszystkim skróciłaby czas dojazdu do punktów obsługi, ograniczyła kolejki w centralnej placówce oraz zmniejszyła czas oczekiwania na złożenie dokumentów. Byłoby to szczególnie istotne dla osób starszych, przewlekle chorych oraz mieszkańców wymagających specjalistycznego transportu.

Jeżeli pomysł zostanie pozytywnie oceniony, Warszawa może stać się jednym z pierwszych samorządów w Polsce, który część obsługi związanej z orzekaniem o niepełnosprawności przeniesie bliżej mieszkańców, do urzędów dzielnicowych.

• patronie ulicy
• upamiętnieniu patrona

Stanisław Lencewicz urodził się 19 kwietnia 1889 roku w Warszawie. Jego młodość przypadła na okres zaborów i walki młodzieży o polską szkołę. Był uczniem Gimnazjum Praskiego, jednak po wydarzeniach związanych ze strajkiem szkolnym w 1905 roku został z niego usunięty. Maturę zdał jako eksternista w 1908 roku.

Swoją drogę naukową rozpoczął na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w latach 1911–1913 studiował geografię i geologię. Następnie kontynuował naukę na uczelniach szwajcarskich w Lozannie, Zurychu i Neuchâtel. To właśnie na Uniwersytecie w Neuchâtel uzyskał w 1914 roku stopień doktora na podstawie rozprawy poświęconej czwartorzędowi Wyżyny Małopolskiej. W czasie I wojny światowej pracował tam jako asystent w Katedrze Geografii.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wrócił do Warszawy. W latach 1918–1920 kierował Katedrą Geografii Wolnej Wszechnicy Polskiej, a od 1920 roku aż do śmierci stał na czele Katedry i Zakładu Geografii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1922 roku otrzymał tytuł profesora. Równocześnie prowadził wykłady z geografii fizycznej i kartografii w innych warszawskich uczelniach, między innymi w Oficerskiej Szkole Topografów.

Lencewicz był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Geograficznego oraz przez wiele lat redaktorem „Przeglądu Geograficznego”, najważniejszego polskiego czasopisma poświęconego tej dziedzinie nauki. Za swoją działalność został w 1923 roku odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jego zainteresowania naukowe obejmowały geomorfologię, geologię czwartorzędu, hydrografię, limnologię oraz kartografię. Szczególnie ważnym osiągnięciem było opracowanie katalogu jezior polskich. W ciągu swojej kariery opublikował około 140 prac naukowych. Do najważniejszych należą „Kurs geografii polskiej”, „Wydmy śródlądowe Polski”, „Dyluwium i morfologia środkowego Powiśla”, a także wydane pośmiertnie „Wody lądowe” i „Geografia fizyczna Polski”.

Podczas II wojny światowej nie przerwał działalności edukacyjnej. W latach 1943–1944 wykładał na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, uczestnicząc w podtrzymywaniu polskiego życia naukowego pod okupacją niemiecką.

Tragiczny finał jego życia nastąpił podczas Powstania Warszawskiego. 1 września 1944 roku został zamordowany przez niemieckiego żołnierza na terenie Warszawy. Jego śmierć była wielką stratą dla polskiej nauki.

Pamięć o profesorze jest nadal żywa. W 1980 roku jego imieniem nazwano jedną z ulic na warszawskim Bemowie. Dziś Stanisław Lencewicz pozostaje symbolem naukowej pasji, oddania edukacji oraz służby dla rozwoju polskiej geografii.

• życiu w stolicy
• tempie życia w stolicy

Warszawa od lat rozwija się w imponującym tempie. Powstają nowe osiedla, ścieżki rowerowe, parki i miejsca spotkań. Jednak największa zmiana nie dotyczy infrastruktury, lecz sposobu myślenia mieszkańców.

Coraz więcej osób odkrywa, że nie trzeba jechać do centrum, aby ciekawie spędzić czas. Białołęka przyciąga terenami zielonymi i nadwiślańskimi spacerami. Bemowo rozwija ofertę wydarzeń plenerowych i rekreacyjnych. Bielany zachwycają bliskością lasu i spokojem. Żoliborz od lat uchodzi za jedną z najbardziej klimatycznych części miasta, a Wola przeobraziła się z dzielnicy przemysłowej w nowoczesne centrum biznesowo-mieszkalne.

Miasto 15 minut od domu

Urbanistyka od kilku lat promuje ideę tzw. „15-minutowego miasta”. Chodzi o to, aby większość codziennych spraw można było załatwić w pobliżu miejsca zamieszkania. Szkoła, sklep, przychodnia, park czy miejsce spotkań powinny znajdować się w zasięgu krótkiego spaceru lub przejażdżki rowerem.

Choć Warszawa nie jest jeszcze miastem idealnie odpowiadającym tej koncepcji, wiele dzielnic coraz bardziej zbliża się do tego modelu. Dzięki temu mieszkańcy oszczędzają czas i ograniczają codzienny stres związany z dojazdami.

Sąsiedzi znów zaczynają się znać

Zmieniają się również relacje społeczne. Lokalne festyny, targi śniadaniowe, pikniki czy inicjatywy sąsiedzkie sprawiają, że mieszkańcy częściej angażują się w życie swojej okolicy.

Jeszcze niedawno wiele osób znało jedynie najbliższych sąsiadów z klatki schodowej. Dziś coraz częściej spotykają się podczas wydarzeń organizowanych przez domy kultury, biblioteki czy lokalne organizacje społeczne.

Zielona Warszawa staje się modna

Po pandemii jeszcze bardziej wzrosło zainteresowanie terenami zielonymi. Parki, skwery i lasy miejskie stały się miejscem codziennego odpoczynku. Mieszkańcy chętniej wybierają spacer niż wizytę w galerii handlowej, a rower stał się nie tylko środkiem transportu, ale także sposobem spędzania wolnego czasu.

To właśnie dostęp do zieleni coraz częściej decyduje o tym, jak oceniana jest jakość życia w poszczególnych dzielnicach.

Lokalność jako nowy trend

W czasach, gdy większość spraw można załatwić przez internet, paradoksalnie rośnie potrzeba budowania lokalnych więzi. Mieszkańcy chcą znać miejsca, w których żyją, wspierać lokalne biznesy i uczestniczyć w wydarzeniach organizowanych blisko domu.

Być może właśnie dlatego życie dzielnicowe przeżywa dziś swój renesans. A Warszawa, choć pozostaje wielką metropolią, coraz częściej staje się zbiorem małych, przyjaznych społeczności, w których najciekawsze rzeczy dzieją się tuż za rogiem.

• koncercie w amfiteatrze
• terminie i miejscu wydarzenia

To będzie wieczór pełen wzruszeń, wspomnień i ponadczasowych przebojów. Alicja Majewska i Włodzimierz Korcz od pięciu dekad tworzą jeden z najbardziej rozpoznawalnych duetów na polskiej scenie muzycznej. Z okazji jubileuszu 50-lecia współpracy artyści wyruszyli w wyjątkową trasę koncertową, której jednym z przystanków będzie bemowski amfiteatr.

Podczas koncertu publiczność usłyszy największe przeboje, które na stałe zapisały się w historii polskiej muzyki. W programie znajdą się między innymi utwory „Być kobietą”, „Odkryjemy miłość nieznaną” oraz „Jeszcze się tam żagiel bieli”. Nie zabraknie także mniej znanych kompozycji, które mogą być miłym zaskoczeniem dla słuchaczy.

Na scenie artystom towarzyszyć będzie Warsaw String Quartet. Zespół od lat współtworzy z Majewską i Korczem wyjątkowy, kameralny klimat koncertów, wzbogacając ich repertuar o eleganckie i subtelne brzmienia instrumentów smyczkowych.

Organizatorzy zapowiadają nie tylko muzyczne emocje, ale także wyjątkową atmosferę. Widzowie będą mogli usłyszeć historie i anegdoty zza kulis, a Alicja Majewska – ceniona za mistrzowskie interpretacje tekstów Wojciecha Młynarskiego – zabierze publiczność w sentymentalną podróż przez pół wieku swojej kariery artystycznej.

To wydarzenie będzie okazją do wspólnego świętowania Dnia Ojca przy muzyce pełnej klasy, nostalgii, humoru i pozytywnej energii. Wieczór zapowiada się jako wyjątkowe spotkanie z artystami, których twórczość od lat łączy pokolenia.

Koncert odbędzie się 23 czerwca o godz. 18.00 w bemowskim amfiteatrze. Wstęp jest wolny, jednak liczba miejsc jest ograniczona.

• wymianie rzeczy
• podzielniach i współdzielnikach

Coraz więcej mieszkańców korzysta z idei dzielenia się przedmiotami, które są w dobrym stanie, ale nie są już potrzebne ich właścicielom. W stolicy działa kilkanaście punktów bezpłatnej wymiany, gdzie można zostawić ubrania, książki, zabawki czy sprzęt domowy, a także znaleźć coś dla siebie bez ponoszenia kosztów.

Dzielnie, podzielnie i współdzielniki funkcjonują w wielu dzielnicach Warszawy. To miejsca tworzone przez organizacje społeczne, fundacje i lokalnych aktywistów, których celem jest promowanie gospodarki obiegu zamkniętego, ograniczanie odpadów oraz budowanie sąsiedzkiej solidarności.

Na Bielanach mieszkańcy mogą korzystać z punktu DZIELNIA.BL przy ulicy Oksywskiej 13, gdzie przyjmowane są ubrania, obuwie, akcesoria i inne przedmioty codziennego użytku. Kolejnym miejscem jest Strefa Jestem Mamą w Galerii Młociny przy ul. Zgrupowania AK „Kampinos” 15, prowadzona przez Fundację Idylla. Oprócz wymiany rzeczy można tam również skorzystać z usług naprawy i ponownego wykorzystania przedmiotów.

Podobne miejsca działają m.in. na Mokotowie, Ochocie, Pradze-Północ, Pradze-Południe, Woli, Ursynowie, Żoliborzu, Wawrze oraz w Śródmieściu. W wielu z nich można oddawać nie tylko ubrania, ale także książki, zabawki, sprzęt RTV i AGD, tekstylia, meble czy rośliny.

Szczególnie rozbudowaną ofertę mają Warszawskie Dzielnie prowadzone przez Fundację Rozwoju Kinematografii oraz punkty Fundacji Idylla. Oprócz wymiany przedmiotów organizowane są tam warsztaty, spotkania edukacyjne, działania ekologiczne oraz inicjatywy wspierające lokalne społeczności.

Niektóre miejsca oferują również dodatkowe funkcje. W Dzielni Saska Kępa działa między innymi jadłodzielnia, punkt pomocy okresowej, bank usług sąsiedzkich oraz „sanatorium dla roślin”. Z kolei w Wawrze przy ulicy Żegańskiej funkcjonuje całodobowa „Dobra Półka”, gdzie można zostawiać i zabierać przedmioty codziennego użytku przez całą dobę.

Organizatorzy przypominają, że przekazywane rzeczy powinny być czyste, kompletne i nadawać się do dalszego użytkowania. W przypadku większych ilości odzieży lub przedmiotów warto wcześniej skontaktować się z prowadzącą punkt organizacją.

Rosnąca popularność dzielni pokazuje, że mieszkańcy coraz chętniej wybierają rozwiązania przyjazne środowisku. Dzięki takim inicjatywom niepotrzebne rzeczy nie trafiają na wysypiska, lecz zyskują drugie życie, pomagając jednocześnie innym osobom zaoszczędzić pieniądze i ograniczyć konsumpcję.

Gdzie szukać punktów wymiany?

Najwięcej takich miejsc działa obecnie na Bielanach, Mokotowie, Pradze-Północ, Pradze-Południe, w Śródmieściu i na Żoliborzu. Punkty są również dostępne na Ochocie, Ursynowie, Woli i w Wawrze. Szczegółowe godziny otwarcia oraz zasady przyjmowania rzeczy można znaleźć na profilach organizacji prowadzących poszczególne dzielnie i współdzielniki.

Początek nad dziką rzeką

Nasz spacer wzdłuż warszawskiego brzegu Wisły nie zaczyna się od pocztówkowej panoramy centrum. Zaczyna się od piasku, od szumu drzew na skarpie i od nurtu, który przypomina, że ta rzeka nigdy do końca nie dała się ujarzmić. 

Wycieczkę wzdłuż brzegu rozpoczęliśmy właśnie tam — na Plaży Żoliborz — i z każdym kolejnym kilometrem Wisła odsłaniała przed nami zupełnie inne oblicze Warszawy.

Plaża Żoliborz to jedno z tych miejsc, w których Warszawa na chwilę traci swój miejski rytm i ustępuje przestrzeni rzeki. Zostają tylko piasek, drewniany pomost i szeroka tafla Wisły, odbijająca światło oraz zmieniające się niebo. 

Po jednej stronie wyrasta nowoczesna bryła Centrum Olimpijskiego, po drugiej rozciąga się dzika, zielona Praga i jej plaże, niemal nietknięte przez miejski porządek. To rzadki fragment stolicy, gdzie szum Wisłostrady wydaje się odległy, a rzeka wciąż wyznacza własne tempo i własne granice. Wisła wygląda tu surowo i naturalnie — z nurtu wyłaniają się kamienie, woda przyspiesza, a przy brzegu kołyszą się niewielkie łodzie. Nie cumują tu wielkie statki wycieczkowe - rzeka sama wyznacza granice tego, co możliwe.
 

Bulwary, światła i rytm miasta

Ruszyliśmy dalej pieszo, w górę lewego brzegu Wisły. Z każdym krokiem zmieniał się nie tylko krajobraz, ale i atmosfera miejsca. Dzika, niemal leśna przestrzeń stopniowo ustępowała tętniącemu życiem nadrzecznemu miastu. W okolicach bulwaru Karskiego pojawiły się barki, restauracje, muzyka i tłumy ludzi siedzących niemal nad samą wodą. W powietrzu mieszały się zapachy kawy, grillowanego jedzenia i ciepłego, wiosennego wieczoru. To właśnie tutaj Warszawa odwraca się twarzą ku Wiśle — rzece, która przez lata pozostawała bardziej tłem niż sercem miejskiego życia.

Dziś stolica coraz wyraźniej odzyskuje swoją nadrzeczną tożsamość. Zarząd Zieleni m.st. Warszawy aktywnie promuje wiślaną żeglugę, zachęcając mieszkańców i turystów do odkrywania miasta z perspektywy wody. Służy temu między innymi cykl bezpłatnych rejsów „Żegluga Dzielnicy Wisła” — wypraw krajoznawczych, przyrodniczych i historycznych prowadzonych przez przyrodników oraz varsavianistów. Według danych Zarządu Zieleni po warszawskiej Wiśle kursuje już ponad trzydziestu armatorów, a popularne promy Warszawskich Linii Turystycznych — Słonka, Pliszka i Wilga — stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli letniej Warszawy. 

Warszawa oglądana z poziomu rzeki

Spacerując bulwarami, trudno nie zauważyć, jak bardzo rzeka stała się częścią codziennego życia miasta. Co chwilę odpływają stąd statki wycieczkowe. Jedni wybierają krótki rejs wokół Grubej Kaśki — charakterystycznego ujęcia wody stojącego pośrodku nurtu — inni płyną dalej, aż pod Most Siekierkowski, by oglądać zachód słońca nad panoramą Warszawy. Z poziomu wody stolica wygląda zupełnie inaczej. Mosty wydają się większe, wieżowce bardziej odległe, a sama Wisła sprawia wrażenie spokojniejszej, choć pod powierzchnią wciąż pracuje silny nurt.

Powiśle i zielony widok z BUW-u

W okolicach Powiśla rzeka ponownie zmienia charakter. Mijaliśmy Centrum Nauki Kopernik, nowoczesne budynki ze szkła i stali odbijające światło zachodzącego słońca oraz szerokie schody schodzące niemal do samej wody, gdzie wieczorami gromadzą się mieszkańcy z kawą, muzyką i rozmowami przeciągającymi się do późna. Bulwary Wiślane tętniły życiem — między kawiarniami i barkami sunęli rowerzyści, rolkarze i spacerowicze, a z oddali dochodził szum miasta mieszający się z pluskiem fal odbijających się od betonowych nabrzeży.

Wystarczy jednak odejść kilka minut w głąb dzielnicy, by znaleźć jedno z najbardziej niezwykłych miejsc nad Wisłą — ogrody Biblioteki Uniwersyteckiej. Zielone tarasy porośnięte winoroślą i dzikimi trawami tworzą spokojny azyl ponad ruchem ulic i nadrzecznym gwarem. Z dachu widać rzekę przecinającą miasto, mosty spinające oba brzegi i ludzi przemieszczających się wzdłuż bulwarów rowerami, hulajnogami i pieszo. Po drugiej stronie Wisły rozciąga się dziki, zielony brzeg Pragi — kontrastujący z nowoczesnym Powiślem i przypominający, że Warszawa wciąż potrafi pozostawić naturze trochę przestrzeni.

Mosty, które opowiadają historię miasta

To właśnie mosty najlepiej opowiadają historię Warszawy. Idąc dalej wzdłuż brzegu, mijaliśmy kolejne konstrukcje — każdą z innej epoki. Most Gdański z charakterystycznym dwupoziomowym układem, Śląsko-Dąbrowski zbudowany na filarach dawnego mostu Kierbedzia, nowoczesny Świętokrzyski z wysokim pylonem i stalowymi wantami. Dalej Most Poniatowskiego, kolejowy Most Średnicowy, Łazienkowski i w oddali Most Siekierkowski. Nad Wisłą historia miasta układa się w linię mostów, które łączą nie tylko dwa brzegi, ale również różne epoki Warszawy.

Szczególnie wyjątkowa wydała nam się nowa ścieżka pieszo-rowerowa biegnąca wzdłuż Wisły i prowadząca przez kolejne przeprawy między lewą a prawą stroną miasta. Niedawno oddana do użytku kładka bardzo szybko stała się jednym z ulubionych miejsc spacerowych mieszkańców i turystów – niemal o każdej porze dnia tętni życiem, pełna spacerowiczów, rowerzystów i osób zatrzymujących się, by podziwiać panoramę Warszawy. Dzięki niej można w kilka minut wygodnie przejść ze Śródmieścia na Pragę, a po drodze dojść m.in. do Stadionu Narodowego. Sama przeprawa robi ogromne wrażenie także architektonicznie i już dziś uznawana jest za jedną z nowych wizytówek miasta.

Prawy brzeg i cisza Plaży Romantycznej

Później przeprawiliśmy się na prawy brzeg. I wtedy Warszawa zaczęła powoli znikać. Im dalej na południe, tym mniej było miasta, a więcej przyrody. Plaża Romantyczna w Wawrze wygląda bardziej jak nadwiślańska osada niż część europejskiej stolicy. Wysoka skarpa, szeroka plaża i cisza przerywana jedynie odgłosami ptaków sprawiają, że łatwo zapomnieć o centrum miasta oddalonym o zaledwie kilka kilometrów. To właśnie tutaj Wisła pokazuje swoje najbardziej naturalne oblicze.

Nad wodą bez trudu można dostrzec ślady bobrów, a o świcie podobno pojawiają się sarny i dziki schodzące do brzegu. Tutaj rzeka żyje własnym rytmem, całkowicie niezależnym od miejskiego pośpiechu. Trudno uwierzyć, że kilka kilometrów dalej stoją wieżowce centrum. To właśnie ten kontrast robi największe wrażenie — Wisła nie została całkowicie zamknięta w betonowym korycie. Nadal pozostaje dzika.

Kajakiem między ławicami i wyspami

Najlepiej można to poczuć podczas spływu kajakowego. Wypływając z Plaży Romantycznej w stronę Saskiej Kępy, Warszawa przesuwała się gdzieś obok nas. Kajak płynął między piaszczystymi ławicami, trzcinami i wyspami pełnymi ptaków. Co jakiś czas zza zakrętu wyłaniał się most albo panorama centrum, ale przez większość czasu dominowały natura i przestrzeń. Wisła nie pozwala zapomnieć, że jest żywą rzeką — nieprzewidywalną i zmienną.

Nadwiślańskie życie przed wojną

Jeszcze przed wojną warszawiacy tłumnie przychodzili nad Wisłę odpoczywać, kąpać się i tańczyć na plażach. Istniały eleganckie kąpieliska z drewnianymi przebieralniami, restauracjami i orkiestrami grającymi wieczorami do tańca. Na piasku organizowano zawody sportowe, pikniki i spotkania towarzyskie. Później Wisła na długie lata została zaniedbana — zbyt brudna, by się kąpać i odwrócona od miasta. Dopiero XXI wiek przyniósł prawdziwy powrót Warszawy nad rzekę.

Dziś Wisła ponownie stała się osią miasta, ale jednocześnie zachowała swój naturalny charakter. Można rano obserwować rybitwy na piaszczystych wyspach, popołudniu siedzieć na bulwarach przy lemoniadzie, a wieczorem oglądać zachód słońca z pokładu barki. Można przejechać rowerem wzdłuż obu brzegów, schować się w cieniu drzew na Żoliborzu albo patrzeć z ogrodów BUW-u, jak światła miasta odbijają się w wodzie.

Rzeka pełna kontrastów

Warszawska Wisła jest pełna kontrastów — i właśnie dlatego tak mocno przyciąga. Z jednej strony nowoczesne centrum, mosty i bulwary, z drugiej bobry, ławice piasku i ptaki chronione w obszarze Natura 2000. To rzeka, która nigdy nie stała się wyłącznie miejską dekoracją. Nadal jest szeroka, nieprzewidywalna i trochę dzika.

Być może właśnie dlatego najlepiej poznaje się Warszawę nie z centrum miasta, lecz z jej brzegu.

Artykuł powstał w ramach cyklu „Rzeki Mazowsza” i został sfinansowany ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego. Już dziś zapraszamy na kolejny odcinek – przed nami jeszcze wiele ciekawych wypraw.

• nowej ścieżce rowerowej
• inwestycji na Woli

Zakończyła się przebudowa al. „Solidarności” i ul. Leszno na odcinku pomiędzy al. Jana Pawła II a ul. Okopową. Jednym z najważniejszych elementów inwestycji była budowa brakującego fragmentu drogi dla rowerów po północnej stronie ulic.

Nowa asfaltowa trasa ma ponad kilometr długości i stanowi kolejne ogniwo w rowerowym połączeniu między Bemowem a centrum Warszawy. Droga dla rowerów została połączona z wyremontowaną jezdnią serwisową na wysokości budynku przy al. „Solidarności” 84.

Nowe przejazdy i wygodniejsze przesiadki

Zmiany objęły również skrzyżowanie z ul. Żelazną. Powstały dwa nowe przejazdy rowerowe – zarówno w ciągu nowej trasy, jak i przez zachodni wlot al. „Solidarności”. Wybudowano także specjalne łączniki umożliwiające wygodny wjazd rowerzystów na jezdnię ul. Żelaznej.

Przebudowano również układ przystanków komunikacji miejskiej. Przystanki tramwajowy i autobusowy zostały przeniesione na zachodnią stronę skrzyżowania, co ma ułatwić pasażerom przesiadki.

Chodniki po remoncie, parkowanie na jezdni

W ramach inwestycji wyremontowano chodniki wzdłuż al. „Solidarności” i ul. Leszno. Zmieniła się także organizacja parkowania. Samochody nie zajmują już chodników po północnej stronie alei – miejsca postojowe zostały przeniesione na jezdnię.

Na jednokierunkowym fragmencie ul. Leszno przesunięto ruch samochodowy na wcześniej niewykorzystywaną część jezdni. Dzięki temu udało się wygospodarować miejsce dla nowej trasy rowerowej, jednocześnie zachowując większość istniejącej zieleni.

Prawie 60 nowych drzew

Jednym z ważnych elementów inwestycji było zazielenienie przestrzeni miejskiej. Wzdłuż przebudowanych ulic posadzono 59 nowych drzew. Wśród nich znalazły się wiązy, olsze, wiśnie oraz kasztanowce.

Nowe nasadzenia uzupełniają krzewy i byliny zajmujące powierzchnię niemal 14 tysięcy metrów kwadratowych. Posadzono m.in. irgi, róże, nawroty, astry, szałwie i jeżówki.

Kolejne inwestycje już w realizacji

Nowa trasa wzdłuż al. „Solidarności” i ul. Leszno jest kolejną dużą inwestycją rowerową w Warszawie po zakończonych wcześniej projektach przy ulicach Andersa i Marszałkowskiej.

Miasto zapowiada jednak dalszy rozwój infrastruktury dla rowerzystów. Trwają prace nad budową drogi dla rowerów po wschodniej stronie al. Jana Pawła II między al. „Solidarności” a Rondem ONZ. W planach są również nowe pasy rowerowe, które powstaną w ramach przebudowy ul. Grzybowskiej.

• nowych przepisach drogowych
• karach za wykroczenia drogowe

Koniec kasowania punktów za najgroźniejsze wykroczenia

Jedną z najważniejszych zmian jest ograniczenie możliwości redukcji punktów karnych. Dotychczas kierowcy mogli zmniejszyć liczbę punktów poprzez udział w specjalnych kursach doszkalających. Od teraz taka możliwość nie będzie już dotyczyć najpoważniejszych naruszeń przepisów.

Punktów karnych nie będzie można anulować w przypadku takich wykroczeń jak:

• jazda pod wpływem alkoholu lub narkotyków,
• spowodowanie wypadku drogowego lub kolizji,
• niebezpieczne wyprzedzanie,
• przekroczenie dopuszczalnej prędkości o ponad 30 km/h,
• nieustąpienie pierwszeństwa pieszemu.

Warto podkreślić, że sam taryfikator punktów karnych pozostaje bez zmian. Punkty nadal będą automatycznie usuwane po upływie roku, jednak za wymienione wykroczenia nie będzie można skorzystać z kursów pozwalających na wcześniejsze zmniejszenie ich liczby.

Obowiązkowe kaski dla dzieci i młodzieży

Nowe przepisy wprowadzają również obowiązek noszenia kasków ochronnych przez wszystkie osoby poniżej 16. roku życia. Dotyczy to użytkowników:

• rowerów,
• hulajnóg elektrycznych,
• innych urządzeń transportu osobistego.

Nowe regulacje obejmują także najmłodszych pasażerów rowerów. Dzieci do 7. roku życia mogą być przewożone wyłącznie w specjalnym foteliku bezpieczeństwa oraz w kasku ochronnym.

Wyjątek przewidziano dla specjalnych wózków rowerowych wyposażonych w pasy bezpieczeństwa, jeśli ich konstrukcja uniemożliwia założenie kasku.

Odpowiedź na rosnącą liczbę wypadków

Wprowadzenie obowiązku noszenia kasków jest reakcją na wzrost liczby wypadków z udziałem użytkowników hulajnóg elektrycznych. Według danych z 2025 roku liczba takich zdarzeń wzrosła o ponad 50 proc., a ponad połowę poszkodowanych stanowiły dzieci i młodzież w wieku od 7 do 17 lat.

Eksperci podkreślają, że stosowanie kasków znacząco zwiększa bezpieczeństwo. Mogą one zmniejszyć ryzyko urazu głowy nawet o 40 proc. podczas jazdy na hulajnodze oraz o ponad 70 proc. podczas jazdy na rowerze.

Mandat za brak kasku

Rodzice i opiekunowie powinni pamiętać, że niestosowanie się do nowych przepisów może skutkować mandatem. Za brak kasku u dziecka policja może nałożyć karę w wysokości do 100 zł.

Nowe regulacje mają przede wszystkim zwiększyć bezpieczeństwo najmłodszych uczestników ruchu drogowego oraz ograniczyć liczbę groźnych zdarzeń na drogach i ścieżkach rowerowych.

• zmianach w kursowaniu WTP
• komunikacji miejskiej

Warszawski Transport Publiczny wprowadza zmiany w funkcjonowaniu komunikacji miejskiej na czas długiego weekendu związanego ze świętem Bożego Ciała. Zmienione rozkłady jazdy będą obowiązywały już od nocy ze środy na czwartek i potrwają do końca piątku.

Pierwsze zmiany pasażerowie odczują już w nocy z 3 na 4 czerwca. Nocne linie autobusowe będą kursowały według weekendowego rozkładu jazdy, natomiast metro pojedzie według „piątkowego” rozkładu, co oznacza również kursy nocne. To szczególnie ważna informacja dla kibiców wracających z meczu Polska – Nigeria na PGE Narodowym.

W czwartek, 4 czerwca, przypada święto Bożego Ciała. Tego dnia w całej sieci WTP będzie obowiązywał rozkład jazdy dnia świątecznego. Zawieszone zostanie kursowanie autobusów linii 126, natomiast dla linii 193 przygotowano specjalny rozkład jazdy. Metro będzie kursowało według rozkładu niedzielnego, jednak podobnie jak w nocy poprzedzającej święto, utrzymane zostaną kursy nocne.

Dzień później, w piątek 5 czerwca, autobusy i tramwaje będą kursowały głównie według sobotniego rozkładu jazdy. Dodatkowo zmienione rozkłady poranne zostaną wprowadzone dla linii autobusowych: 120, 140, 145, 150, 178, 186, 190, 193, 197, 500, 502, 509, 520, 523, 525, 709, 719, 739, 742 i 743.

W godzinach szczytu metro będzie kursowało częściej niż zwykle. Uruchomione zostaną także dodatkowe linie autobusowe 331, 401 oraz 402. Linia 401 będzie kursowała na trasie Ursus-Niedźwiadek – Metro Służew. Jednocześnie zawieszone zostanie funkcjonowanie linii 409.

Pasażerowie korzystający z linii 126 powinni zwrócić uwagę, że w piątek wybrane kursy będą podjeżdżały do przystanku ZP Polfa.

Warszawscy urzędnicy przypominają, że szczegółowe informacje dotyczące zmian w organizacji ruchu, objazdów oraz aktualnych rozkładów jazdy są dostępne w miejskim serwisie informacyjnym oraz na stronie Warszawskiego Transportu Publicznego. Przed podróżą warto sprawdzić aktualne godziny odjazdów, aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień.

• naborze do żłobków
• terminach naboru

Warszawskie żłobki prowadzą kolejny etap rekrutacji, dając rodzicom możliwość zapisania dziecka do wybranej placówki lub wprowadzenia zmian w już złożonych wnioskach. To dobry moment, aby zapoznać się z aktualną ofertą dostępnych miejsc i wybrać żłobek najlepiej odpowiadający potrzebom dziecka oraz rodziny.

Możliwość składania nowych zgłoszeń oraz edytowania istniejących wniosków została uruchomiona w środę 27 maja o godzinie 17:00. Rodzice będą mogli dokonywać zmian do poniedziałku 8 czerwca do godziny 12:00.

W tym czasie warto sprawdzić dostępność miejsc w poszczególnych placówkach oraz zweryfikować swoje preferencje. Dla wielu rodzin może to być ostatnia szansa na zmianę wyboru przed zakończeniem procesu kwalifikacji.

Wyniki rekrutacji zostaną opublikowane 10 czerwca 2026 roku o godzinie 12:00. Informacja o przydzielonym miejscu będzie dostępna na indywidualnym koncie rodzica w systemie rekrutacyjnym. Dodatkowo każdy rodzic otrzyma wiadomość e-mail z wynikiem postępowania rekrutacyjnego.

Osoby zainteresowane zapisaniem dziecka do żłobka powinny pamiętać o terminowym złożeniu lub zaktualizowaniu wniosku, ponieważ po zakończeniu etapu edycji system zostanie zamknięty, a rozpocznie się proces przydzielania miejsc.