.png)
W tym artykule przeczytasz między innymi o:
- patronie ulicy
- upamiętnieniu patrona
Stanisław Lencewicz urodził się 19 kwietnia 1889 roku w Warszawie. Jego młodość przypadła na okres zaborów i walki młodzieży o polską szkołę. Był uczniem Gimnazjum Praskiego, jednak po wydarzeniach związanych ze strajkiem szkolnym w 1905 roku został z niego usunięty. Maturę zdał jako eksternista w 1908 roku.
Swoją drogę naukową rozpoczął na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w latach 1911–1913 studiował geografię i geologię. Następnie kontynuował naukę na uczelniach szwajcarskich w Lozannie, Zurychu i Neuchâtel. To właśnie na Uniwersytecie w Neuchâtel uzyskał w 1914 roku stopień doktora na podstawie rozprawy poświęconej czwartorzędowi Wyżyny Małopolskiej. W czasie I wojny światowej pracował tam jako asystent w Katedrze Geografii.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wrócił do Warszawy. W latach 1918–1920 kierował Katedrą Geografii Wolnej Wszechnicy Polskiej, a od 1920 roku aż do śmierci stał na czele Katedry i Zakładu Geografii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1922 roku otrzymał tytuł profesora. Równocześnie prowadził wykłady z geografii fizycznej i kartografii w innych warszawskich uczelniach, między innymi w Oficerskiej Szkole Topografów.
Lencewicz był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Geograficznego oraz przez wiele lat redaktorem „Przeglądu Geograficznego”, najważniejszego polskiego czasopisma poświęconego tej dziedzinie nauki. Za swoją działalność został w 1923 roku odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego zainteresowania naukowe obejmowały geomorfologię, geologię czwartorzędu, hydrografię, limnologię oraz kartografię. Szczególnie ważnym osiągnięciem było opracowanie katalogu jezior polskich. W ciągu swojej kariery opublikował około 140 prac naukowych. Do najważniejszych należą „Kurs geografii polskiej”, „Wydmy śródlądowe Polski”, „Dyluwium i morfologia środkowego Powiśla”, a także wydane pośmiertnie „Wody lądowe” i „Geografia fizyczna Polski”.
Podczas II wojny światowej nie przerwał działalności edukacyjnej. W latach 1943–1944 wykładał na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, uczestnicząc w podtrzymywaniu polskiego życia naukowego pod okupacją niemiecką.
Tragiczny finał jego życia nastąpił podczas Powstania Warszawskiego. 1 września 1944 roku został zamordowany przez niemieckiego żołnierza na terenie Warszawy. Jego śmierć była wielką stratą dla polskiej nauki.
Pamięć o profesorze jest nadal żywa. W 1980 roku jego imieniem nazwano jedną z ulic na warszawskim Bemowie. Dziś Stanisław Lencewicz pozostaje symbolem naukowej pasji, oddania edukacji oraz służby dla rozwoju polskiej geografii.
Napisz komentarz
Komentarze